Αμα…αμα…ειναι αργα για αμα..τωρα!

http://www.youtube.com/watch?v=P3pHY7auD8w&feature=share

Γίναμε σκλάβοι δέκα τυπάκων που τον πλανήτη τον κρεμάνε σα μπρελόκ
 Θερίζουν πλούτη και σπέρνουν πείνα, θέλουν να δουν να φτύνουμε αίμα στη ρουτίνα
 Νοιάζονται τόσο για τα παιδιά σου, τους ψηφοφόρους που χεις μέσα στην κοιλιά σου
Θα τους σπουδάσουν, δουλειά να πιάσουν και με ρουσφέτια υποκλίσεις να χορτάσουν …
Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα, θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
Θέλω τον ήλιο και οξυγόνο κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ανταμώνω
Θέλω οξυγόνο, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω, ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ!
 Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα, θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα
Άμα τα πάρω δε θα μπορέσουν δυο διμοιρίες από ΜΑΤ να με βολέψουν
Κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
Έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, τη φαντασία μου χορεύω στο κενό
 Αξιοπρέπεια κι αρχές λείπουν ταξίδι και την καρδιά μας που διψά ποτίζουν ξίδι
Ματαιόδοξοι μασόνοι κυβερνάνε ρε μα οι μεγάλοι χορηγοί που πολύ μας αγαπάνε
Θα μας γλιτώσουν, είναι σπουδαίοι! Θα μας αφήσουν να ρημάξουμε στα βράχια τελευταίοι
Δημοκρατία κι αξιοκρατία πλέον πωλούνται σε πανέρια σε ευκαιρία!
 Μα εμείς πονάμε αυτό τον τόπο, σφίγγουμε δόντια και λουριά για την Ελλάδα ρε γαμώτο
 Νομίζουμε ποτέ δε θα μιλάμε, όμως τα πρόβατα τους λύκους θα τους φάνε!
Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα, θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
Θέλω τον ήλιο και οξυγόνο κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ανταμώνω
 Αχ Ελλάδα σ αγαπώ και βαθιά σ ευχαριστώ που με έμαθες ποτέ να μην κωλώνω!

Ποσο φοβαμαι…

Πολλές αγάπες γνώρισα, αγάπησα και χώρισα
μα όπου κι αν γυρνούσα, εσένα, ζητούσα
Στα όνειρα τα χίλια μου, σε γύρευαν τα χείλια μου
σε γύρευε η ψυχή μου, και πόθοι κρυφοί μου

Πόσο λυπάμαι, τα χρόνια που πήγαν, χαμένα
πριν να γνωρίσω εσένα, που πρόσμενα καιρό
Μα πως φοβάμαι πως ίσως μια μέρα, σε χάσω
γιατί να σε ξεχάσω ποτέ δεν θα μπορώ

Γείρε κοντά μου, αγάπη γλυκιά μου
Θέλω ακόμα ξανά να σου πω
Πόσο φοβάμαι, πως ίσως μια μέρα σε χάσω
και πώς να σε ξεχάσω, που τόσο σ’ αγαπώ…

Ποσο   φοβαμαι….

 

Συνεχίστε την ανάγνωση


Φυλακη «Ελευθεριας»…

   Ρυθμοι γρηγοροι….ηχοι εκκωφαντικοι…οι αναγκες και οι υποχρεωσεις σχεδον καταδυναστευτικες…ενας καφες στα γρηγορα και μετα κατι για φαγητο…αναγκη,διαφυγη ή απλα συνηθεια?Ισως ολα μαζι…Το ματι στο γαλαζιο και πιο περα σταματα στο γκρι τσιμεντο.Μια κοκκινη πινελια στο βαθος και λιγακι πρασινο ενδιαμεσα σπαει τη μονοτονια του πινακα.Στ’αριστερα η κινηση που εδωσε ο καλλιτεχνης στον πινακα του…Μαζι εκει και το αγχος και η αγωνια.Μπροστα κοντα μικρα κοπαδακια γυρινων ψαχνουν να βρουν το δρομο στην επιβιωση και την ελευθερια…Η μυρωδια του ιωδιου μετα δυσκολιας φτανει…αλλα φτανει…Το κυμα σκαει ελαφρα και ισα που νιωθεις οτι θα σε αγγιξουν αλμυρες σταγονες…Αν απλωσεις τα χερια αγκαλιαζεις ολο τον πινακα…κι ολος σε αγκαλιαζει…Αποθανατιζεις την εικονα,γιατι σε γαληνευει…σε μαγευει…

  Ξεκινας στ’αριστερα…χανεσαι για λιγο…ξεχνας για λιγο οτι ειχες μπροστα σου…κινεισαι…μεσα στο πληθος..μεσα στο ρευμα…ωσπου…

   Προσεχεις αλλη μια λεπτομερεια…μια πινελια μοναδικη…φραγμενη ερμητικα…σχεδον φυλακισμενη…πρασινο,σκουρο μπλε η συνθεση του…σκιες ενδιαμεσα και ηλιαχτιδες να σχιζουν μαχαιριες αναμεσα στις φυλλωσιες…κοκκινες θεσεις σε περιμενουν…σε προσκαλουν…δεχεσαι…κλεινεις τα ματια….χαλαρωνεις….ηρεμεις…ταξιδευεις…ονειρευεσαι…

  Μικρες διακοπες σε επεναφερουν στο τωρα αλλα στιγμιαια ξαναφευγεις…ξαναχανεσαι…Σε ενα αγγιγμα βελουδινο…και ενα «εκμαγειο» στο μηρο…»Φυλακισμενος» ελευθερος απο ολα τα αλλα…Και το τρενακι διπλα σου σφυριζει…Ετοιμο για νεα διαδρομη…στο ονειρο,στο θελω…στη γαληνη…

                        http://www.youtube.com/watch?v=2qqmwsxFOK4


Να μας παρει μακρια……….

            Στην πιρογα των ονειρων…ολοι ειναι ευπροσδεκτοι και καλοδεχουμενοι…
 
 
    
 
 
  Αρκει να μας παιρνει μακρια…σαν τα ονειρα…
                                         σε κοσμους και μερη ονειρικα….
 
                     
 
    Και φυσα αγερι……………εχω πανια ανοιχτα…..!!!

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!


………………………………………………………………………..

………
 
 
 

Εμενα οι φιλοι μου…

 
Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα
στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών.
Εξάρχεια, Πατήσια, Μεταξουργείο, Μετς.
Κάνουν ό,τι λάχει.
Πλασιέ τσελεμεντέδων και εγκυκλοπαιδιών
φτιάχνουν δρόμους και ενώνουν ερήμους
διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος
επαγγελματίες επαναστάτες
παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν
τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν,
αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται.

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα
στις ταράτσες παλιών σπιτιών.
Εξάρχεια, Βικτώρια, Κουκάκι, Γκύζη.
Πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια
μανταλάκια
τις ένοχες σας αποφάσεις συνεδρίων δανεικά φουστάνια
σημάδια από κάυτρες περίεργες ημικρανίες
απειλητικές σιωπές κολπίτιδες
ερωτεύονται ομοφυλόφιλους
τριχομονάδες καθυστέρηση.
Το τηλέφωνο το τηλέφωνο το τηλέφωνο
σπασμένα γυαλιά το ασθενοφόρο κανείς.

Κάνουν ό,τι λάχει.
Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου
γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή.
Όλοι οι φίλοι μου, ζωγραφίζουνε με μαύρο χρώμα
γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο
γράφουνε σε συνθηματική γλώσσα.
γιατί η δική σας, μόνο για γλύψιμο κάνει.
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα
στα χέρια σας. Στο λαιμό σας.
Οι φίλοι μου.


WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

yannidakis press

το yannidakis live στα καλύτερά του έφτασε ως το wordpress

**Lydia`s moments**

Ο δρόμος των χεριών

Steam Rock Fever's Blog

Cause hope lives inside alive hearts!